24 jan. 2021, 14de arrondissement, Parijs

Als ik nou ergens spijt van heb, dan is het wel dat ik me niet aan m’n eigen advies heb gehouden. In tijden van corona heb ik blijkbaar GEEN dagboek bijgehouden. Nieuwe poging dus.

Vandaag vertrekt Sterre echt naar Parijs en ik ga haar brengen. Eerder wilden wij, Fadwa en ik, haar brengen rond de jaarwisseling. Maar Sterre bedacht zich en wilde liever niet enkele weken alleen in Parijs zitten zonder bekenden, in tijden van corona. Maar vandaag dus echt.

In tijden van corona

Om Frankrijk in te komen heb je een bewijs nodig dat je geen Covid-19 hebt. In Rotterdam kun je zo’n verklaring krijgen door je te laten testen bij de Travel Clinic van Erasmus MC. Vrijdagochtend om 9:20 hebben we ons laten testen, met de garantie dat binnen 48 uur de uitslag beschikbaar was. Het is nu zondagochtend, 9:00 en we willen weg, maar de verklaring is er nog niet. Stress. We mailen en sturen WhatsAppjes aan Erasmus MC.

Er bleek iets misgegaan. Om 9:50 mailde iemand dat we allebei virusvrij zijn en dus kunnen reizen. Om 10:15 starten we de auto en zijn we los. Hoera. Om 11:00 steken we de Belgische grens over. Om 13:30 zijn we in Frankrijk. En tot slot, om 15:30 komen we aan bij ons hotel in Parijs.

Onderweg laveren we door de sneeuw in Noord-Frankrijk. We luisteren een luisterboek van Stephen Fry over Griekse helden in de Troje-00rlog.

Ik ben benieuwd of ik nog een parkeerboete krijg. Het apparaat om je kenteken in te voeren heeft kapotte knoppen: de F is kapot. Dus in plaats van 98SKF8 heb ik 98SKE8 ingevoerd.

Sterre studentenhuis zit in het Collège néerlandais, een van de 38 gebouwen van de Cité Universitaire in Parijs. Ik ben zo blij dat ze op een soort campus zit, en niet alleen op een studentenkamertje. De eerste kamer die ze vond was zo’n kamertje in een voormalige dienstwoning voor een dienstmeisje. Dit lijkt me zoveel fijner om tussen andere studenten te wonen. Al is het itvc (in tijden van corona).

Ik vertel Sterre dat Parijs het ideale reisdoel was toen ik jonger was. En dat ik hier geweest ben met Jolanda, met Nancy. Met Sam en Sterre toen ze klein waren. En dat Fadwa nog heel erg hunkert naar onze eerste Parijs-trip. Ik vertel ook dat Fadwa haar moeder had meegenomen naar Parijs. Haar moeder kende de Eiffeltoren alleen va afstand, van onderweg naar Marokko even zwaaien vanaf de periferique. Ik denk iedere keer glimlachend eraan dat ze met haar moeder nodeloos rondjes reed over de Etoile rond de Arc de Triomphe. Ik wil dat zelf ook even doen.

Het zijn rare tijden…
Goh, wij hier?

We hebben niet veel tijd. Om 18:00 gaat de avondklok in. We stappen even in de metro naar de Eiffeltoren. Ik plak wat stickertjes; en ik murmel wat over de foto’s van Adolf Hitler met de Eiffeltoren na de inname van Parijs. We zijn net op tijd om de laatste kebab te scoren. Een paar blikjes bier en een kleintje wodka. Om 18:00 gaat alles dicht.

Op de hotelkamer kijken we slechte en nagesynchroniseerde films: Destruction Totale (2019) en Around The World in 80 (huitante!) Jours.

De kamer
Onze laatste foto voordat ik vertrok. Allebei hebben we een emotie.
Vlak voordat ik echt weer naar huis reed, rij ik nog een paar ererondjes rond de Arc de Triomphe. broembroem