Maandag 27 januari

Vrijdag 24 januari

We vertrekken op vrijdagmiddag naar Engeland. Eerder kon niet wegens het werk van Fadwa. In Engeland rijden we dus door het donker over matig verlichte smalle wegen.

De aankomst in het hotel is Brits. Lawaaiig. Meisjes met weinig aan op hoge hakken, dronken types. Sterre is ’s avonds nog bezig met afscheid nemen van het leven in Leeds. We drinken een cocktail en gaan uitgeput slapen.

Diepte-investering du jour: een oplader voor m’n macbook voor in de auto. Ik kan glorieus de hele weg naar en terug van Engeland werken.

Zaterdag 25 januari

Op zaterdag zien we om 12:00 Sterre. Ze is minder opstandig dat ze weer naar huis moet dan ik had gedacht. Lijdzaam eerder.

Op de vraag wat ze geleerd heeft zegt ze wijs: “Ik heb geleerd mezelf gelukkig te maken. Op de eerste avond dat ik alleen zou zijn heb ik even op m’n kamer gezeten. Toen bedacht ik dat ik of kon blijven zitten of naar buiten kon gaan om te socializen.”

We bezoeken een Engels ruïne. Fadwa doet een instagrammeisje na.

Ik schud bij het inladen van Sterres schamele spullen nog even de hand van James, haar vriendje. “I heard a lot about you”, is het eerste wat hij tegen me zegt. Met een glimlach.

Zondag

We vertrekken om 8:15 ’s ochtends. Sterres hoofd is gekreukeld; een teken dat het laat is geworden. Ze zal van de reis niet veel meekrijgen, want ze slaapt.

In Calais aangekomen blijkt dat ik een vergissing heb gemaakt met de tijd. We zijn twee uur later dan de planning in Frankrijk. En dat terwijl Fadwa eigenlijk nog langs haar vader wil, want daar gaat het echt heel slecht mee. De laatste uren. Dus met 150, 160 scheurt ze over de Franse en Belgische wegen. Sterre om 18:30 afgezet in Gouda. Sam had limoentaart gemaakt voor Sterre. Lieve Sam.

In Sassenheim is Rachid al vertrokken uit dat lichaam. Hij ademt nog. Maar contact is niet meer mogelijk. Alles doet pijn. Bij het omdraaien heeft hij een enorme bult in zijn zij, de uitzaaiing. We racen door naar Lelystad waar U en I al op F wachten.

Om 23:00 krijgt de meisje een telefoontje van haar moeder. Dat het nu echt bijna zal gebeuren. Ze blijft met zussen tot 4:00 ’s nachts. Om 5:00 is ze weer thuis.

Fadwa’s vader overlijdt

’s Ochtends start ik op met koffie en het goede voornemen om een planning te maken voor deze week. Prima planning, maar dan komt om 8:30 de melding. Rachid is overleden. Met 150 km/u naar Sassenheim. Vieze kruidenkoffie. Vrouwenkamer. Croissantjes. Meryam pas om 15:00 vanuit Groningen.

Om 15:00 werd ik iebel en wilde weg. De familie gaat naar de moskee. En daar wil ik liever niet bij zijn. Fadwa vraagt nog of ik het wil proberen. Maar vandaag is IMHO niet de dag daarvoor. Extra wrijving over een ongelovige lijkt me niet nodig.

Het lichaam wordt rond 1:00 opgehaald. Wit laken. Vastgegespt.

Om 19:00 pak ik de trein terug naar Leiden. Heb even wat werkdingen gedaan en toen gesport.

Wat, wat, wat?

Bij aankomst zat de woonkamer vol vrouwen die me aanstaarden. Ik word verbannen naar de mannenkamer. Roland en Myriem komen ook langs. Als Roland en ik weer na lang wachten naar beneden mogen krijgt hij een bord couscous. Maar voordat hij eraan kon beginnen vraagt Fadwa namens de vrouwen in de keuken of we alsjeblieft weer terug kunnen gaan naar de mannenkamer, want de vrouwen willen nog smeekbedes komen doen.

En ook: Fadwa zegt: “Die man met de Gandalf-baard. Schijnheilig. Hoe vaak hij mij niet verraden heeft bij m’n vader als ik met jongens op straat stond te kletsen. Dat leverde weer klappen op thuis.”

Pas om 0:00 gaan we terug naar huis.

Ontdekking

Weet je nog die fiets die gestolen was? Ik had de sleutels nog. Hij bleek bij de parkeerplek te staan van het Greenwheels-auto’tje op de Groenendaal. En ik was dus vergeten dat ik ‘m daar neergezet had.