Dinsdag 21 januari

Verslavingen en uitstelgedrag: the story of my life.

Ik heb meerdere mensen verteld dat ik een dagboek bij hou en dat ik erg blij werd van het gedwongen moment van zelfreflectie. Vandaag is het vannacht; het is nu dinsdagnacht 1:22. Dat betekent dus dat het dagboekschrijven misschien een beetje lijkt weg te glibberen. Laten we dat voorkomen.

Vorige week had ik het over mijn onbehandelde Twitterverslaving. Dat komt geloof ik wel goed. Ik heb me keurig gedragen en mijn tijd nuttiger besteed. Hoera voor mij en zo moeilijk was het niet. Ik zal altijd last blijven houden van FOMO.

Nog steeds niet gedaan:

  • jaarplanning
  • jaarafsluiting
  • etc..

Wel gedaan:

  • trein- en vliegtickets voor Wenen geboekt. Nu nog bepalen waar we slapen en wat we doen
  • een hotel geboekt voor Leeds
  • geld stukgeslagen op een plan om met Lego een planningsbord te maken en een moderne lettertang gekocht

Donderdag

Afgelopen donderdag weer gegeten met H&M. Met die afkorting hou ik hun namen angstvallig geheim. Dat is omdat ik wel mag weten wie het zijn, anderen niet. En dat heeft een goede reden. Dat ik dit etentje toch vermeld is voor mijn eigen plezier. Later word ik ongetwijfeld blij als ik vermeldingen van H&M terugvind in m’n dagboek.

Vrijdag

De meisje en Myriem waren uitgenodigd voor het eerste lustrum van Pink Marrakech in het Lloyd Hotel in Amsterdam. Roland (‘Rolly’ voor intimi) en ik kwamen individueel later. ‘Rolly’ (laat me nou even giebelen) is de hervonden minnaar / liefde-voor-het-leven van Myriem. Stormachtige relatie, een heel voorzichtig evenwichtsspel met vertrouwen en loslaten. We hebben bij een Spaans restaurant tegenover het Lloyd Hotel gegeten; Spaans, dat is onherroepelijk verbonden met Nancy. De herinneringen aan Nancy raken steeds meer opgeschoond; de trauma’s zijn weg, er nu nu alleen nog ruimte voor de goede, fijne herinneringen.

Zaterdag

Uitslaapdag. Maar wel minder en minder. Vandaag hadden we een afspraak bij de keuken- en badkamerboer. Daarover later meer, denk ik. En daarna zijn we tot ons beider verbazing ook nog naar de sportschool geweest.

De sportschool levert wat op

Had ik al genoeg gezegd dat de sportschool allerlei nieuwe patronen veroorzaakt in ons leven? We hebben een nieuw ritme voor de woensdagavond. Mijn lichaam voelt als nieuw; ik ben er blij-verbaasd over. Ik heb spieren. Heuh wat?

Maar de oefening leert ook dat discipline en inspanning op den duur resultaten oplevert. Dat geldt voor de sportschool, maar ook voor dit dagboek.

Zondag

Mijn laptop is tergend traag, dus ik wis alles en installeer een volledig nieuwe versie van OSX. Frustrerende bezigheidstherapie, maar het is beter dan een nieuwe kopen. Want dat levert niet alleen dezelfde bezigheidstherapie op, maar het kost ook gelijk een smak geld. Ik overweeg om over een tijdje een laptop te leasen via Coolblue.

Rond het avondeten neemt F. mij en de meiden naar haar ouders. Om te kijken hoe het gaat met haar vader (‘Ik ben zo moe, ik wil niet meer’) en om te vieren dat Umaiza jarig is geweest.