'Blijf leren' op de omslag van een ICM-notitieblok

Uitstelgedragtherapie

Ik schreef eerder al over ‘Stof in m’n hoofd‘. Daarin stonden al wel een paar dingen over mijn uitstelgedrag. In dit stukje dan maar een wat doelgerichtere vastlegging van m’n probleem.

Overweldigd

Ik heb het idee dat ik te veel moet doen en daardoor stel ik de dingen die moet doen uit. Want het heeft toch geen zin, want de lijst komt toch nooit af.

(ik haat je, ICM, met je waarheden; ik zag: “Begin en eindig de dag met een realistische to-do-lijst”

Overschatting

Ik kan alles, dus ik verwacht dat ik het nu direct kan en als dat niet lukt, dan ben ik een superfaal.

Irreele gedachtes over wat ik wel kan, maar ook over wat ik niet kan.

Laag over laag

Het ene uitstellen zorgt er fijn voor dat ik niet aan andere, onderliggende dingen hoef te denken.

Verslaafd aan gedachtes

Het is fijn om hetzelfde schuldgevoel telkens opnieuw te hebben. En daarbij dan telkens dezelfde gedachtes te hebben.

Hieronder een stukje dat ik noteerde in m’n notitieblokje: